NetEvenAnders

3-0 achter of 3-0 voor bij solliciteren

Een half jaar geleden ging ik solliciteren naar een leuke baan als projectmedewerker bij een gemeente. Ik wilde de baan heel graag en wilde alles uit de kast halen om die baan te krijgen. Ik ging mijn LinkedIn profiel verbeteren, ik ging mijn best doen op een brief die helemaal aan zou sluiten (het was zwoegen, want het moest en het zou perfect), ik had mijn cv in Indesign laten maken door een vriend en ik ging een videopitch opnemen. Want ik wilde tenslotte als beste voor de dag komen. Maar ik had nog maar 2 dagen voor sluitingstermijn en wat me niet meer was gelukt in die korte tijd was om de brief in dezelfde opmaak in Indesign te maken als mijn cv. Dat kon ik niet meer veranderen, dus dat accepteerde ik.

Ik ben afgewezen. Ze zochten die kandidaten die leergierig waren, die de drang hadden om verder te groeien en zich wilden blijven ontwikkelen. Huh? Dacht ik, maar dat ben ik. Ik wil leren, ik kan meer dan ik tot nu toe heb gedaan, ik wil meer en ik zie deze functie als iets wat ik heel goed kan en als opstap tot een verdere carriére richting projectmanager en organisatiedeskundige. Want, analytisch en verbindend als ik ben, moet ik dat heel goed kunnen.

Ik belde naar de manager die er over ging en vroeg wat ik kon verbeteren aan mijn sollicitatie, zodat ik de volgende keer wel zou worden uitgenodigd. Ik kreeg fijne feedback. Mijn cv zag er top uit, maar mijn brief was niet in dezelfde opmaak als mijn cv. In mijn brief had een zin gestaan die begon met 'maar' en dat is not done, het is namelijk niet positief, tenzij je het heel bewust gebruikt. En de brief was opgesteld in te lange zinnen, niet voldoende tot de kern. De videopitch was goed ontvangen. Eindconclusie: ik had me heel goed gepresenteerd, maar de puntjes hadden niet op de i gestaan. Ik was op zich blij, want ik was geëindigd in de top 15 van de 150 brieven en ik had goede tips gehad.

En toen ging ik samen met een coach nog eens goed naar mijn sollicitatie kijken. Waar ik achter kwam was dat het gevoel waarmee je gaat solliciteren alles uitmaakt. Mijn gevoel was er een van 3-0 achterstand. De coach zei: daar gaan we een 3-0 voorsprong van maken. Want wat ik lees is dat je té hard je te best doet: en een cv in goede opmaak en een brief die perfect moet zijn van je en een videopitch. Het is te veel, de ander gaat denken: die doet té erg haar best, die heeft iets te verbergen of te verdoezelen. Nu weet ik niet of ik het er helemaal mee eens ben, want de ene lezer zal die moeite waarderen en de andere zal het over the top vinden. Toch ben ik het wel met de coach eens als het om energie gaat: de energie die ik in een sollicitatie stop wordt gevoeld door de lezer. Dus solliciteer ik met een gevoel van 3-0 achterstand, dan sta ik ook 3-0 achter.
Het is niet alleen maar kommer en kwel hoor. Ik wilde ook die baan wel heel graag om goede redenen: ik had wel door dat die bij me zou passen, dat ik in de organisatie zou passen, dat het werk me waarschijnlijk makkelijk af zou gaan en dat het me kansen zou geven op die carriére die ik al zo lang voor ogen had. Maar het overheersende gevoel was: ik sta op achterstand, dus ik moet knokken.

Mijn gedachten waren:
"ik heb al 10 jaar geen normale baan gehad, straks wijzen ze me daar op af"
"ik ben niet trots op keuzes die ik heb gemaakt op basis van angst"
"ik heb een versnipperd cv waar allemaal verschillende dingen opstaan, die moet ik op de een of andere manier verklaren"
"ik heb een achterstand op de arbeidsmarkt door mijn verleden"
"ik móet positief zijn"
"ze willen iemand die leergierig is, dus dat moet ik tonen"
"dit is mijn kans, ik móet deze benutten"
"ik wil zo graag, dus ik móet die extra stap nemen om er tussen te komen, ik moet"

Ik kan je vertellen dat je met bovenstaande gedachten een brief heel anders schrijft dan wanneer je denkt:
"het is leuk werk waar ik goed zal zijn"
"het was een heel leuk eerste telefoongesprek met de manager en ik heb er zin in om een brief te schrijven"
"ik ben er enthousiast over om iets voor de inwoners van de gemeente te kunnen betekenen, omdat..."
"ik heb er zin in om door te groeien"
"lijkt me heerlijk om weer in een team te werken en collega's te hebben"

En ik kan je ook vertellen dat de lezer de brief dan ook heel anders leest. Het draait om de energie die je overbrengt. Met de kennis van nu zou ik die brief toch 'net even anders' hebben geschreven. ;)




Deze website gebruikt cookies Informatie