NetEvenAnders

filosofie over het godendom

Ik vertelde zojuist aan een vriend hoe ik als jonge tiener over het godendom dacht. Ik vind het wel een blog waard. Ik dacht na over god toen en ik wilde niet geloven dat er één entiteit is die alles bepaalt. Dat wilde er echt niet in. Ik liet niet eens mijn ouders over mij bepalen, laat staan een god. En het was in de tijd dat het Griekse godendom op school werd besproken. Dit Griekse goden maakten onderling ruzie, kenden haat en nijd en hadden hetzelfde gedrag als mensen. Ik vond dat veel meer een afspiegeling van de werkelijkheid dan één god. Niet dat ik echt in goden ging geloven, maar als er dan toch iets moest zijn, dan maar de Griekse, ruziënde, discussiërende goden. Het waren en ook meer dan één en een beetje zoals een regering.
Later in mijn leven zag ik de kerk vooral als een plek waar mensen samen komen om emoties te delen. Als een plek om lotgenoten te vinden etc. Stond god zoals ik het zag als entiteit voor gedeelde energie. En dat hadden mensen maar god genoemd.
Nu geloof ik in energie. Ik geloof dat mensen met elkaar en met de wereld zijn verbonden. Immers positiviteit trekt positiviteit aan. En negatieve mensen trekken negatieve mensen aan. Wat je zelf naar de wereld straalt is ook wat je terug krijgt. Een aanvulling is: als we meer mindful zijn, meer bewust, dan krijgen we ook meer rust, meer ervaring, meer bewustzijn. En uiteindelijke meer compassie en meer compassie zorgt weer voor verbondenheid en verbondenheid zorgt voor tevredenheid. En dat zorgt weer voor geluk en geluk zorgt weer voor positieve energie. Een mooie cirkel van creëren. Ik wens het iedereen toe.
Deze website gebruikt cookies Informatie