NetEvenAnders

Fouten maken mag

Heel lang dacht ik dat ik in het reine moest komen met een verkeerde keuze in mijn leven. De reden hiervoor is dat ik wist dat ik het anders nooit positief zou kunnen vertellen bij een sollicitatie. En ik had geleerd dat wat je ook meemaakt, je er altijd het positieve uit moet halen. Nooit iets negatiefs zeggen bij een sollicitatiegesprek. Dus ik hard aan mezelf werken en alle positieve punten uit die periode benoemen voor mezelf, al mijn successen opgeschreven. En op LinkedIn gezet hoeveel ik er wel niet aan heb gehad.

Nu denk ik: wat een onzin. Ik meen het als ik zeg dat ik die periode uit mijn leven het liefst uit zou gummen. Dat als ik het terug kon draaien ik dat zou doen. En waarom zou ik dat niet mogen zeggen. Ik begrijp heus dat het niet het meest positieve is om te zeggen, echter het is wel hoe ik het voel. En vertellen hoeveel het me heeft gebracht voelt gekunsteld.

Ik heb het over de fietstaxi. Een vreemde eend in de bijt in mijn carriƩre. Ik heb er heus wel iets aan gehad en ik heb er heus veel geleerd. Het heeft me ook heel veel gekost: stress, slaap, gezondheidsproblemen, oorsuizen en een slecht gebit (ik was door die slaapproblemen te vermoeid om goed te poetsen, met als gevolg een slecht gebit). Nog niet te spreken over het verliezen van sociale contacten en het niet kunnen uitoefenen van mijn passies.
Ik heb het mezelf aangedaan, ik ben degene die heeft doorgezet tegen beter weten in. En daar neem ik verantwoordelijkheid voor. Maar vraag me niet om positief te vertellen over die tijd, want zo voelt het gewoon niet met kosten die de baten ver overstegen. Het enige wat ik er achteraf over kan zeggen is dat ik heel bewust ben gaan luisteren naar de signalen van mijn lichaam, daar waar ik ze eerder verwaarloosde.

En ik heb besloten om dit gewoon open en eerlijk op LinkedIn te zetten. Dat het een noodsprong was, een verkeerd besluit. Dat lijkt me beter dan mezelf voorhouden dat het toch echt wel een leuke tijd was.
Deze website gebruikt cookies Informatie