NetEvenAnders

Slaap maakt een wereld van verschil

Jarenlang heb ik last gehad van slaapproblemen. Ik had ze mezelf aangedaan door, tegen beter weten in, door te zetten met mijn fietstaxibedrijf. Het is niet mijn passie om te fietsen en ik ging toch door. De oorzaak hiervan ligt in het gevoel waardeloos te zijn. Ik zat destijds al een tijdje in de uitkering. Ik voelde me moedeloos, nutteloos en ik had ook geen cent te makken. Dus toen de optie tot een bedrijf op mijn pad kwam ging ik dat aan en dat gaf mij weer waarde. Ik had weer iets te vertellen.
Maar de onregelmatigheid van het werk eiste zijn tol: ik sliep steeds slechter. En nog zette ik door, nog luisterde ik niet naar mijn lijf. Ik zette door om bovenstaande redenen: ik wilde niet weer waardeloos zijn. Maar ik werd het wel. Want ik ging steeds slechter slapen, ik was doodmoe en ik bereikte een dieptepunt op het moment dat mijn leven echt heel klein was geworden.
Mijn dagelijks ritme werd vanaf dat ik naar bed ging ongeveer dit: 4 uur slapen, standaard elke nacht moe wakker worden om 04.15, wakker liggen en niet meer in staat om te slapen, om 07.00 toch zo moe zijn dat ik nog een uurtje kon slapen, om 08.00 uit bed te moe om iets te doen, op de bank liggen en het enige waar ik energie voor had was tv kijken, om 14.00 van ellende nog twee uurtjes slapen, om 16.00 wakker, nog een paar uurtjes aan het werk en weer naar bed. Meer kond ik niet doen. Afspraken durfde ik niet meer te maken omdat ik niet wist of ik ze zou halen. Misschien was ik te moe en moest ik afzeggen.
Mijn wereld werd steeds kleiner. En ik werd steeds ongelukkiger. Het gebrek aan slaap had inmiddels invloed op alles. Ik kon me niet meer concentreren, ik kon weinig onthouden, ik kon prikkels nauwelijks meer verwerken en ik kreeg problemen met het vinden van woorden. Zo zei ik vaak dinges als ik het raam bedoelde. Of ik verwisselde woorden en zei vrolijk pasen terwijl ik fijn weekend wilde zeggen. Het beangstigde me enorm. Het gebrek aan slaap had nog veel meer effecten: mijn huis vervuilde, want voor opruimen en schoonmaken was geen energie meer; en mijn computer vervuilde ook, want voor ordenen en de boel in mapjes zetten was geen energie meer.
Geloof me, het was echt vreselijk.

Er moest iets gebeuren. Ik stopte met onregelmatig werken en dacht dat het dan wel beter zou worden. Dat was helaas niet zo, mijn bioritme en de hormonen in mijn lichaam waren inmiddels zo verstoord geraakt dat dit geen oplossing meer bood. De slaappoli in het ziekenhuis dan. Ik kreeg onderzoeken en het bleek dat mijn ademhaling was verstoord in mijn slaap. Daarop volgde een operatie aan mijn neus om beter te kunnen ademen. Het heeft helaas niets geholpen. Ik lag nog steeds iedere nacht om 04.15 wakker. Een andere slaappoli dan: ook dit bood geen soelaas, ik kreeg een bevestiging van mijn ademhalingsstoornis die er na de neusoperatie nog steeds was en een paar gesprekken met een psycholoog.

Nog steeds lag ik wakker en was ik niet in staat om mijn leven weer fatsoenlijk op te pakken. Dus ik ging verder shoppen. Ik kwam terecht bij een orthomoleculair diƫtiste en zij adviseerde mij acuut te stoppen met alle suikers. Want suikers hebben invloed op het hormoonstelsel en het hormoonstelsel heeft alles te maken met slaap. En ja hoor, in de eerste week na het stoppen met suiker, aardappelen, pasta en rijst veranderde mijn slaap. Ik lag een keer om 01.00 wakker, een keer om 05.00, of om 07.00. Ik was nog steeds hartstikke moe, maar in ieder geval veranderde mijn slaap voor het eerst in twee jaar. Blij was ik toen. Niet wetende dat er nog een lange weg te gaan zou zijn.

Ik ging heel gedisciplineerd leven en eten. Ook brood heb ik uit mijn dieet geschrapt. Ik ging naar een dame om lichaamsbewust te worden. Ik ging naar een dame voor massages om de energiebanen in het lichaam weer vrij te laten stromen. Ik ga nu nog naar de chiropractor om de aansturing van mijn spieren te verbeteren en daarmee nog meer energie te krijgen. En al die maatregelen samen hebben het gewenste effect.

Ik ben nu 1,5 jaar verder en ik slaap weer. Ik voel me fit genoeg om alles te kunnen doen op een dag wat ik wil doen. Ik kan weer uitgerust vrije tijd hebben bijvoorbeeld. Heb je ooit geweten dat moe op de bank liggen niet in staat om ook iets maar iets te doen geen vrije tijd is? Het is nl tijd wat je niet zelf kunt indelen, je kunt er niet meer doen wat je wilt, je bent verplicht om op die bank te liggen. Nu heb ik weer vrije tijd. En nog ben ik niet helemaal vrij, want ik moet de rotzooi opruimen van de periode waarin ik dat niet kon. Dat wil zeggen dat ik mijn computer aan het ordenen ben en mijn huis ook.

En ik kan je vertellen dat slaap een wereld van verschil maakt in hoe je tegen de wereld aan kijkt. En hoe je vrije tijd kunt voelen inclusief zin om iets te doen. Ik ben hartstikke blij en ik ben hartstikke trots op hoe ik mezelf hier uit heb weten te werken.

#regieovereigenleven
#verderkijkendanhetziekenhuis
#doen


Deze website gebruikt cookies Informatie