NetEvenAnders

Tot tien tellen

K. is 11, een pre-puber inlcusief bijbehorende plots opkomende boosheid en een gevoel voor wat fair is wat niet. In zijn klas zit D. die hij niet leuk vindt. D is stom, hij schopt om niks, vertelt leugens tegen de juf en klit aan zijn zusje. Soms loopt D. langs K. en schopt K. uit het niets. Of D. doet stom op het voetbalveld, laat zich vallen terwijl er niks aan de hand is en gaat dan bij de juf klagen over K.
K. vindt dit uiteraard niet eerlijk en klaagt op zijn beurt tegen de juf over D. Nu moet er een gesprek komen tussen K. en D. waar waarschijnlijk beide geen zin in hebben. Gisteravond met vader ging het over dit aanstaande gesprek. Na enig uitleg van K. over het gedrag van D. gaf K. toe hetzelfde met D. te doen als wraak om terug te doen. Dat is door vriendinlief van vader niet goedgekeurd, immers wat je niet wilt dat een ander bij jou doet, moet je ook niet bij de ander doen. Dat leek K. wel te begrijpen en hij zei "klopt". Toen ging het verder. Wat deed K. als D. ging pesten. Dan ging K. naar de juf. Vriendinlief zegt dat het echt beter is om niet te reageren op wat D. doet. dat weet K. wel, maar het is zo lastig. Daarop zegt vriendinlief: dat is ook lastig, maar zeg niet tegen jezelf dat je niet boos mag worden want dat helpt niet. Wat je wel kunt doen is tot 10 leren tellen. En ook dat gaat niet in één keer. Anders tel je de eerste keer tot 1 en wees daar blij mee. En dan tel je de volgende keer tot twee. Net zo lang tot je bij 10 bent. Tegen K. "en jezelf niet op de kop geven als het niet lukt, maar gewoon nog een keer weer proberen".
Tegen vader zei vriendinlief: dat kun je ook met je zoon gaan oefenen in een rustig gesprek, tot 10 leren tellen voor je reageert. Want dan kan K. dat makkelijker toepassen wanneer hij het nodig heeft.

#positiefopvoeden


Deze website gebruikt cookies Informatie